bookartia

Ο Κώστας Μακρυγιαννάκης άρχισε να παίζει μουσική στα 11 του χρόνια. Τρομερά αναποφάσιστος τύπος σχετικά με το τι του αρέσει περισσότερο, δυσκολεύτηκε να βρει πώς θα χωρούσε τόσους ήχους σε ένα όργανο. Βασικά, ακόμη το ψάχνει! Σπούδασε –μετά από διάφορες εκπαιδευτικές περιπέτειες – μουσική στην Ελλάδα και στην Αγγλία και συνεργάστηκε με πολλούς καλλιτέχνες που είχαν τις ίδιες ή και άλλες ανησυχίες με αυτόν: μουσικούς, χορευτές, ηθοποιούς, συγγραφείς, εικαστικούς. Με την Αναστασία έχουν ξανασυνεργαστεί στο παρελθόν και ήταν σούπερ! Με τον ?ημήτρη ήταν η πρώτη φορά, αλλά θα δουλέψουν μαζί ξανά, γιατί είχε πολλή πλάκα όλο αυτό το ταξιδάκι! Ο Κώστας έχει παίξει μουσική σε διάφορες χώρες της Ευρώπης κι έχει ηχογραφήσει για το ραδιόφωνο, την τηλεόραση, σε άλμπουμ άλλων μουσικών, αλλά έχει κάνει και δικά του. Ζει στη Θεσσαλονίκη, έχει μικρούς και μεγάλους μαθητές, στους οποίους επίσης αρέσει πολύ η μουσική, και το καλοκαίρι συνδιοργανώνει μαζί με αγαπημένους φίλους και φίλες ένα φεστιβάλ που λέγεται «Μουσικό Χωριό». Τα τραγούδια του βιβλίου που κρατάς στα χέρια σου τα έγραψε για μικρούς μαθητές και μαθήτριές του! Οι στίχοι συνδιαμορφώθηκαν με τη βοήθειά τους! Ήταν ένα από τα πιο ευχάριστα πράγματα που έχει κάνει ποτέ!

Η Αναστασία Αστερίου γεννήθηκε μια Κυριακή βράδυ στη Θεσσαλονίκη. Στο σχολείο αρχικά, στο Δημοτικό δηλαδή, ήταν αρκετά ήσυχη, αλλά μετά, στο Γυμνάσιο, έγινε μάλλον πιο ζωηρή. Όταν έγινε 18 χρονών, πήγε να σπουδάσει στο Οικονομικό Τμήμα της Νομικής του ΑΠΘ. Εκεί δεν της άρεσε και πολύ. Έκανε όμως πολλούς καλούς φίλους μουσικούς, όπως τον Κώστα τον Μακρυγιαννάκη, και άλλους. Αποφάσισε λοιπόν, μαζί με τη σχολή της, να σπουδάσει και μουσική. Οπότε πήγε στο ΝΩΘ κι έκανε για επτά χρόνια κλασικό τραγούδι. Αυτό πάλι της άρεσε. Εκεί έκανε κι άλλους φίλους και μαζί τους τραγουδούσε σε διάφορες χορωδίες, σε πολλές συναυλίες και σχήματα, και ταξίδεψε σε πολλά μέρη σε όλη την Ελλάδα και στο εξωτερικό. Τραγουδάει ακόμη όσο και όποτε μπορεί. Όταν λοιπόν τελείωσε με τα οικονομικά, που όπως είπαμε δεν της άρεσαν πολύ, σκέφτηκε να σπουδάσει και κάτι ακόμα. Και τότε πήγε στο Τμήμα Θεάτρου της Σχολής Καλών Τεχνών του ΑΠΘ. Αυτό της φάνηκε ενδιαφέρον. Πήγε και λίγο στην Αγγλία, στο University of KENT στο Drama Department. Εκεί έμαθε να φτιάχνει σκηνικά, κοστούμια και μαριονέτες. Κι από τότε έχει φτιάξει αρκετά κοστούμια, σκηνικά και κούκλες για διάφορα έργα. Μετά έκανε και μια ομάδα κουκλοθεάτρου που λέγεται ΑΛΑΝΤΑΛΟΥΜΠΑ. Μαζί με την ομάδα της έχει δώσει παραστάσεις με τις κούκλες της σε όλη την Ελλάδα και στην Κύπρο κι έχει πάρει μέρος και σε φεστιβάλ με άλλες ομάδες που παίζουν κουκλοθέατρο. Για τις παραστάσεις της ζητάει από τους φίλους της που είναι μουσικοί να της γράφουν τραγούδια, ενώ τις ιστορίες των έργων τις γράφει μόνη της. Έτσι, το 2011 εκδόθηκε το παιδικό θεατρικό της έργο Το τελευταίο δέντρο, από τις εκδόσεις Εν Πλω. Και μετά, το 2022, εκδόθηκε το παραμύθι της Ζαβολιές και ξεμπερδέματα, από τις εκδόσεις Σοφία. Σε αυτό το graphic novel έχει γράψει το κείμενο πάνω στα υπέροχα τραγούδια του αδελφικού της φίλου και συνεργάτη Κώστα Μακρυγιαννάκη και συνεργάστηκε πρώτη φορά με τον Δημήτρη Λιμνιώτη, που έχει συμπαθήσει πολύ.